Woordje van een goede vriend

Door middel van taal schept zij een eigen universum, waarin je bijna moeiteloos kunt doordringen tot onbekende gebieden, die verrassen. Haar poëzie is zo rijk aan beelden en vergelijkingen dat je spontaan bij de gedachte komt dat de dichter een picturale geest heeft.

Thierry Deleu - schrijver en dichter 

Kom binnen

Klik op de foto voor een duidelijk beeld.

Mijn visie

Poëten zijn prettig gestoord. Ze leven verstrikt in hun gedachten, ze wonen in hun woorden.

Ik heb niet de pretentie te verklaren wat poëten zijn. Toch meen ik dat dichters met weinig woorden spreken van wat niet spreken doet. Dat maakt poëzie tot een merkwaardig communicatiemiddel. Dichters zijn geen delvers, klagers noch doemdenkers. Neen, zij leggen hun verdriet en geluk en wat zich rondom hen afspeelt in een weegschaal. De lezer balanceert, zoekt, voelt en vult in.

De muze heeft vele gedaantes. Een leeg moment, een lied, een lach, de wind in de haren, een voorbijglijdende wolkenstoet, een verhaal, een verliefd paar, de kracht en onmacht of de schoonheid en de impact van de mens op de mens. Ook kunstwerken zoals schilderijen, beelden en foto's, of gebeurtenissen zijn doorgaans de aanzet tot een gedicht. Kortom, wat me bij de keel grijpt, haal ik vroeg of laat door de strot. Uiteindelijk draagt alles poëzie in zich maar niet iedereen geeft uitingskracht aan wat zintuiglijk wordt waargenomen. De momenten waarbij de muze me het meest vastgrijpt zijn de stiltes! De vereenzelviging met de natuur en de innerlijke rust. Zelfs als tiener had ik deze momenten.

Soms zit ik als dichter mijn verzen op de hielen omdat ze nooit goed genoeg zijn. Een gedicht is verstrekkend als je de woorden in je handen weegt en laag na laag ontleedt. Een gedicht bezorgt je bij de eerste regels een bliksemflits in je hoofd. Een gedicht loopt je achterna en het moeilijkste is het op papier zetten, want het is altijd anders dan het in je hoofd klinkt. Kraakheldere gedichten hoeven niet altijd.

Mijn overtuiging is dat doorgaans alle poëten in alle toonaarden het leven uitdrukken. Kunstenaars en fotografen doen dat ook. Een rijke bagage is relatief. Het is onmogelijk om 'bagage' te definiëren. Ik hou van sterke beelden en van transformaties. Het mysterie is een wezenlijk element in de poëzie. Hooggevoeligheid speelt hierbij een belangrijke rol. Je kunt het vergelijken met het zevende zintuig. Als ik erin slaag daarover een gedicht te schrijven, geef ik het onzichtbare een gezicht maar of ik daar in slaag, weet ik niet.

Marleen De Smet